Bundan tam 1 yıl önce, 13 Ağustos sabahı, hiç istemeyeceğim bir güne uyandım. Tüm WhatsApp arşivimin, biraz da benim hatam sonucu tamamen silindiği bir güne. Karşılaştığım her teknik sorunu, istediğim şekilde çözemeyeceğimi bir kez daha fark etmeye başladığım bir güne.
Bu İçerikte Ne Var?
Büyük Yok Oluşun Hikayesi
Tarafıma gelen son WhatsApp mesajlarını okumak için, telefonumdaki WhatsApp uygulamasını açtığımda bana, “Üzgünüz, WhatsApp sohbetleriniz geri yüklenirken bir hata oluştu” diyen bir uyarı penceresiyle karşılaştım. Pencereyi kapattım ve 2017 yılının Eylül ayından 13 Ağustos 2024’e kadarki bütün WhatsApp sohbetlerimin ortadan kaybolduğunu gördüm.
Hemen WhatsApp ayarlarındaki yedekleme bölümüne gittim ve eminim ki, uygulamanın Drive üzerinde son aldığı yedek 12 Ağustos tarihliydi ve boyutu da tam 3,5 GB’tı. Lakin bir sorun vardı, gece saatlerinde başlayan yedekleme işlemi takılmıştı ve herhangi bir hareketlilik yoktu.
Aklıma gelen ilk şeyi yapmak istedim, WhatsApp’ı kaldırıp yeniden yüklemek, ancak bunun sonucunda her şey daha kötü olacaktı, çünkü WhatsApp’ı kaldırırken, telefonda görüntülenen “Uygulamaya ait verileri sakla” onay kutusunu işaretlemeyi unutmuştum. Daha doğrusu, o anda aklım sadece, giden yüz binlerce mesajımda olduğu için, onları kurtaarmaktan başka bir şeye odaklanmamıştım.
WhatsApp’ı geri yükleyip giriş yaptığımda, beni bekleyen asıl şokla karşılaştım, uygulamaya ait son Google Drive yedeği sadece 60 MB boyutundaydı. Geri yüklediğimde, tahmin edeceğiniz gibi hiçbir şey değişmedi, üstüne üstlük uygulamayı kaldırarak, medya dosyalarımın da önemli bir kısmını kaybetmiştim. Gerçi bunların bazıları tablet bilgisayarımda da mevcuttu.
O andan sonra, sanki bir sonuç alabilecekmiş gibi internette araştırdığım her çözüm yöntemini denemeye başladım, tabii bu esnada WhatsApp’a da mail atmayı ihmal etmedim. İki gün boyunca neredeyse başka hiçbir işle ilgilenmeden, sadece WhatsApp mesajlarımı geri yükleyebilme hayalini gerçekleştirmeye çabaladım.
Ancak sonuç yoktu, 7 yılın hatırası, gerçekten de birkaç saniye içerisinde yok olup gitmiş, ben ise hiçbir şey yapamıyordum. Son çağre olarak, yine bir umutla, Eylül ayının başında Galaxy S22 telefonumu bir veri kurtarma merkezine teslim ettim. Aslında bir sonuç almayı beklemiyordum, lakin dediğim gibi, bulduğum her çözüm yöntemini denemek, o bir ay içerisinde göze alabildiğim bir şeydi.
Gel gelelim, onlar da Android dosya sisteminin şifreli yapısından ötürü, dosyalara erişim sağlayamadıklarını belirttiler. Tabii internette bellek üzerinden kurtarma işlemi yapabilen yerler de bulmuştum, ama bu kadarına gerek olmadığını düşündüm. Artık, istemeyerek de olsa 7 yıllık arşivimle vedalaşmalıydım.
Peki Benim İçin Bu Kadar Değerli Olan Şey Ne?
Şu ana kadar okuduysanız sorabilirsiniz, alt tarafı WhatsApp mesajlarını kaybetmişsin, bundan ne olacak ki? Söylediğine göre, medya dosyalarının da önemli bir kısmı duruyor. Evet, belki bir WhatsApp mesajı, çoğu kişiye basit gelebilir, fakat benim için “anılara yolculuk” niteliği taşıyan belki de yüzlerce mesaj vardı:
- Üniversite sınavına girdiğim günün sabahı, bana başarı dileklerini ileten tek öğretmenim, çok sevdiğim edebiyat hocamın yazışmaları,
- Öğrencisi olduğum üniversitede ilk iş tecrübemi edinmemi sağlayan, yürüttüğü projeyle aynı anda pek çok kişiye yardım etmeme vesile olan çok değerli eski engelli öğrenci birim koordinatörümüzle olan yazışmalarım,
- Ortaokuldaki Türkçe, Matematik ve diğer bazı derslerimin hocalarıyla yaptığım yazışmalarım,
- Lisede okuduktan sonra bir şekilde irtibat kurduğum, okuldaki diğer öğretmenlerime ait yazışmalarım,
- Hazırlık sınıfındayken beni asla yalnız bırakmayan İngilizce hocamla olan yazışmalarım,
- Lise ve üniversite arkadaşlarımla olan yazışmalarım ve çok daha fazlası.
Bunlar sadece aklıma gelenler. Bilemiyorum, günlük hayatta canı sıkılan, bir şeyler yapmak için kendisine motivasyon arayan insanlar genelde ne yapmayı tercih ediyordur ama, benim için yukarıda listelediğim tüm sohbetler, birer motivasyon kaynağıydı. Hatta işin içinde okul ve üniversitede yürüttüğümüz EKPSS kurslarına ait WhatsApp grup sohbetleri de var, yani sadece kişilerle yaptığım yazışmalar değil benim için mühim olan.
Bu sohbetler, benim için bir zaman kapsülüydü. Sanki onlarla eski günlere tekrar dönüyor, orada neler olduğuna bakıyor; YKS sınavına tekrar giriyor, EKPSS kurslarındaki iletişim koordinatörlüğü görevimi tekrar yerine getiriyor, bir tebessüm ediyor, telefonumun ekranını kilitlediğimde ise günümüze geri dönüyordum.
Aslında Değerli Olan Şey: Hatıraları Birlikte Yaşadığınız İnsanlar
WhatsApp sohbetlerimi kaybetmek, her yönüyle benim için beklenmedik bir gelişmeydi. Üstüne üstlük bu olayı, kariyerimdeki en önemli başlangıçlardan birisini yaptıktan sadece 20 gün sonra yaşadım, bu da gerçekten çok manidar.
Ama günler geçtikçe şunun farkına vardım. Evet, o mesajlar benim için motivasyon kaynağı, ya da duruma göre bir zaman kapsülü görevi görüyordu. Lakin aslında önemli olan şey mesajların kendisi değildi, bu hatıraları yaşadığım insanlardı. Lisedeki, üniversitedeki öğretmenlerim, sınıf arkadaşlarım, ailem ve tanıdığım herkes… o insanlar, halen rehberimde kayıtlı ve ben onlarla konuşabilirim. Yeni bir 7 yıl inşa edebilirim, ve bu 7 yıl, öncekinden çok daha iyi olabilir.
Evet, yeni mesajlar, her ne olursa olsun kaybolanları unutturamayacaklar, fakat günü geldiğinde, yine “iyi ki yaşamışım” dediğim onlarca farklı hatıram olacak.
Mesajlar Silinir Ama Anılar Silinmez
Şunu da düşündüm elbette, belki de asıl derdim kaybolan mesajlar değil, o günlerin ta kendisidir. Yani aradığım şey WhatsApp mesajları değil, o mesajlara konu olayları yaşadığım günler olabilir. Sonra şunun bir kez daha farkına vardım, silinen şey sadece mesajlar, onların anıları değil.
Bugün hala yıllar önce yaptığım konuşmaları hatırlıyor ve zaman zaman onları gözümün önüne getirebiliyorum. Beni hiç yalnız bırakmayan tanıdıklarım için “iyi ki varsınız” diyebiliyorum. Bir yönüyle baktığınızda anlıyorsunuz ki, mühim olan hatıraların izleri. Yaşadıklarınızı unutmadığınız, hatıralarınıza konu insanları hep hatırladığınız sürece, yıllardır sakladığınız WhatsApp arşivinizin silinmesinin hiçbir önemi yok. Aralarında çeşitli sebeplerden dolayı asla hatırlayamayacağınız sohbetler olsa bile.
Bu Yolculuk Bana Ne Öğretti?
Geçmiş geçmişte kaldı. Peki ya onun izleri? Artık onlar da geçmişte kaldı, ama bu deneyim, bana hiçbir zaman unutmayacağım pek çok şey de öğretti.
- Dijital dünyaya her daim güvenme, her zaman işini sağlama al.
- Bazı şeyler ne kadar çabalarsan çabala muhakkak olacak, bunları çok fazla dert etme.
- Önemli olan tek şey var, anıların kendisi ve onları yaşadığın insanlar, bu kaybı, onlarla yeni bir 7 yılın inşası için fırsat olarak değerlendir. Kim bilir, belki de bu kayıp, değer verdiğin çok sayıda insanla tekrar bir araya gelmek için güzel bir sebeptir.
- Asıl aradığın şey her zaman hatıraları yaşadığın günler olacak.
Artık Vedalaşma Zamanı
Olayın yaşandığı günden beri, “belki bir şekilde o mesajları kurtarırım” diyordum, bu, üzerinde çalışmayı bıraksam da birkaç ay boyunca düşündüğüm bir şey oldu. Halen o umut, içimde bir yerde duruyor lakin, artık bu hatıraların izleriyle vedalaşmanın vakti.
Bu olaydan aylar önce, üniversitedeki işimden ayrıldığımda paylaştığım LinkedIn gönderisinde şu cümleyi kurmuştum: “biliyorum ki her son bizler için yeni bir başlangıç“. Belki onun yanına şu cümleyi de eklemek gerekiyor: “her başlangıç, beraberinde bir son getirir“.
Türkiye’nin en büyük bankalarından birisinde kariyerime başlayarak yeni bir defterin ilk sayfasını açtım, WhatsApp sohbetlerimi kaybederek, eski hatıra defterimi kapattım ve asla çıkarmamak üzere kaldırdım.
Şimdi 7 yıllık WhatsApp sohbet arşivimle vedalaşabilir, yeni bir 7 yıl inşa etmek için işe koyulabilirim. Hem bugüne kadar yanımda olanlarla, hem bugün tanıdığım ve bundan sonra tanıyacaklarımla kuracağım 7 yılda görüşmek üzere.
